Bekkenk wint strandrace Hoek van Holland – Den Helder, Bram Rood tweede

Posted by on

Ramses Bekkenk van het Mitsubishi Mountainbiketeam heeft op zondag 4 november Hoek van Holland – Den Helder gewonnen. Deze wedstrijd is met 130 kilometer de langste strandrace ter wereld. Het succes voor het Mitsubishi Mountainbiketeam was compleet met een tweede plaats voor Bekkenk’s teamgenoot, Bram Rood.

In Hoek van Holland stonden een kleine 1.000 deelnemers aan de start, en vanaf het begin liet Bekkenk er geen (helm)gras over groeien en gaf het tempo aan. Alleen Bram Rood en Stefan Vreugdenhil konden uiteindelijk volgen. De drie man sterke kopgroep werkte goed samen en wist weg te rijden. De voorsprong werd verder uitgebouwd en ongrijpbaar voor de rest begon het onderlinge gevecht om de hoogste podiumplaats.

Ramses: “Vrij kort na de start reden Bram en ik op het slechte stuk strand bij de zandmotor weg. Wij kozen helaas niet het beste spoor waardoor Stefan Vreugdehil nog aansluiting kon vinden. Vlak voor Scheveningen sloot nog 2 man aan, maar die moesten heel snel weer lossen. Bram reed op het eerste stuk verschrikkelijk hard waardoor het gaatje in ieder geval in stand bleef of zelfs iets groter werd. Stefan heeft tot IJmuiden alleen in het wiel gezeten. Na de sluizen was het beste bij Bram eraf, maar kwam mijn betere stuk.
Ik heb vanaf daar tot Petten zo’n hoog mogelijk tempo gereden. Uiteindelijk ging bij mij na Petten ook langzaam het kaarsje uit, ik ben zelfs nog even gelost op een slecht stuk. Bij de laatste afgang was ik echter het snelst weer op de fiets en kon uiteindelijk solo naar de finish rijden.”

Ramses_3kleur

De derde man van het Mitsubishi Mountainbiketeam, Ad de Brabander (18e overal), had zo zijn eigen verhaal. Ad: “Ik was mooi de Sjaak! Ik zat in de tweede groep van uiteindelijk vier man, want een voor een waaiden ze er af. Een strijd voor de plekken 4 t/m 7, dacht ik, Brentjens, Boelen, Van der Niet en ik. Komen er bij de zeewering, met nog 30 km te gaan, 20 man aansluiten! Weg kans op een hoge klassering….”